من خطر دیدم و گفتم سخنی از دل ریش

دلبرم گفت:« در این باره کـه غفـلت نکنیم
ما  ستـمـکـار و ســـتمباره حمایـت نکنیم»

روبـرویـت سـخـنـی گـویـم و می دانـی ما
پشتِ سر هیچ کسی را که سعایت نکنیم

رنـج بردیـم و نشــد گـنـج مهیــا، از آن
برده بی رنج دوصــد گنــج، شکایت نکنیم؟

نه حسادت بود و بُخل، فلان جا دزد اسـت
ورنه ما بُخل نـورزیـده، حســادت نکنیم

حیــدرِ شـاعرِ مـا روز و شبان جان می داد (۱)
نان نبــودش، ز چه این نکته حکایت نکنیم؟

دین اسـلام نه این، رسـم مروّت نه که آن
نان رباینـــد و بگــوینـــد :« دنائـت نکنیم

چه حجابی؟ که پسِ پرده فساد است فساد
دردِ نان اسـت، از ایـن بیـش جنایت نکنیم

حاکـمِ شهـر، کـه خود مردِ خدا می باشد
دل او خون و ... ورا هـیچ ملامت نکنیم

روزگـارِ سیهی می رســد ای خـلـق، اگـر
گــوش بر پنـدِ اَبَر مَردِ ولایـت نکنیم

دزدی وخیـره سری شیوه دینداری نیست
ای خردمنـد به هُش باش، سفاهت نکنیم

نظـرِ مردم مـا بود که خود خواه شویم؟
رفته بر دولت و ایشـان که حمایت نکنیم؟!

من خطر دیدم و گفتم سخنی از دل ریش
حاصلی خـوش ندهد ظلم، شقاوت نکنیم

دوسـتان را به هدایت نظرِ طارق ماست
ورنـه ما دشـــمن بدکاره هدایت نکنیم

(۱) - منظور حیدر یغما شاعر خشتمال نبشابوری است
25 اسفند 1391 طارق خراسانی