یکی دست افتاده در رَه گرفت
کرم کرد و او را به مقصد رساند
به عمرش شنیدم نه افتاده شد
نه هرگز بلا دید و در ره بماند

اگر کینه در دل ز کس داشتی
زدای از دلت ان، به یک رُفت و روب
دوای دل غمزده نیکی است
چه خوبست نیکی، چه خوبست خوب

24 اردیبهشت 1400

طارق خراسانی