ماه خراسان

بشنیده ام از عاشقان آوازِه ات را
دیدم پس از هر بسته دَر ، دَروازِه ات را

مرغ دلم پرواز را از سر گرفته
تا خوانده ام اشعارِ نابِ تازِه ات را

من سازِه سازِ عشق و امیدم عزیزم
در فرصتی باید بسازم سازِه ات را

تُندی مکن با شاعرانِ خاک خورده
باید بدانی در ادب اندازِه ات را

بر صورت ماهت نشسته غمزه ی عشق
صورتگری کو تا کشد غمازه ات را

بر کارِ خود پَرداز ، می بیند زمانه
بر دفترِ دانشوَران پَردازِه ات را

خشنود گردم بشنوم در مجلسِ اُنس
از صاحبانِ معرفت * زِهازِه ات را

بداهه
۴ خرداد ۱۴۰۴
* زهازه . zehAze تحسین پی تحسین، تشویق بسیاربسیار

پ . ن
تحت تاثیر غزل زیبای « حس می کنم » استاد علی معصومی سروده شد