ماه خراسان

ما یک شده، در نگاهِ عشـقیم

ما دو، دو شــهید راهِ عشـقیم

ما راست پناه، سایه ی عشق

دیری ست که در پناهِ عشقیم

ترس از چـه؟ به دادگاه خــوبان

یک تـن شـــده، لاالهِ عشـقیم

مـا راســـت، گنــاهِ عاشــــقانه

تصــــــویر گـــــرِ گــناهِ عشـقیم

هـــرگـز نکـند کــه اشــــتباهی

کان عشق،چه اشتباهِ عشقیم؟

خوب است تباهِ دســتِ مستی

باشــیم، بیـــــــا تبـاهِ عشــقیم

از آه کشـــــــیـدگـانِ عشـــقیـم

چــون ســوختـگان ز آهِ عشقیم

آرام بیـــــا، بمــــــان کنــــــارم

ای ماه، که دل بخـواهِ عشقیم

12 شهریور 1392 طارق خراسانی