غـمِ نان را نمی خورم هـرگز

                 بارِ غــــم را نمـی بَـرم هـرگز

بهــرِ غـــم هـای کـوچک دنیا

                 پیــرهـن را نمـی دَرم هـــرگز

غــــمِ مـن دردِ دیـن بــود آری

                 نـــرود از دلــــــم بِـدَر هـــرگز 

پـدرم، راه معــرفـت طی کن

                 نرود جـز رَهــت پسـر، هـرگز

دشمنت را بخــوان و آدم کن

                  نکــنـد کـارِ دل تَبَــــر هـــرگز

هرچه دارم که از سحر باشد

                  آن رهایش کنم؟سحر؟ هرگز

        دل طارق اگـر چه پُرخونست

        دشمنان را کند خبر؟ هــرگز

22  شهریور 1392طارق خراسانی