ماه خراسان

سری داریم و سودایی در این سر

مهی داریم و غـوغــایی... هنـــرور

از او در جام خود صـد بوسه ی نور

نگاهـش دور و یادش بوده همـسر

هـــوای دل...، پُـر از پـروازِ بوســـه

نگــارِِ بوســـه ریزم...، چـون کبـوتر

ورایِ آنچـــه.... در انـدیشــه... آیـد

رهــا از هــر چه بند و فتنه و شــر

یگـانه گوهـــرِ شعــر و ادب...... او

  سمـانه...؛ نوری از دنیــای دیگـــر 

26 آذر 1392 طارق خراسانی